سلسله وراثتها بپذيرد و بعد هر حديثى با آن موافق باشد صحيح و هر حديثى با آن تطبيق نكند از آثار خوشباورى پيشينيان بداند هر چند حديث معتبرى باشد چه خوب است به جاى اين طرز فكر راه ديگرى انتخاب كنيد ، قبلا خود را از هر گونه عقيده موروثى خالى سازيد ، سپس در برابر مدارك منطقى بنشينيد ، آن گاه انتخاب عقيده كنيد ! . خوب ملاحظه مىفرمائيد چرا و به چه علت احاديث مشهور و معروفى كه از مقام والاى على ع خبر مىدهد ، و برترى او را بر ديگران اثبات مىكند ، اين چنين مورد بىمهرى بلكه مورد تهاجم رگبارهاى ايرادات قرار گرفته ، و گاهى نيز به دست فراموشى سپرده مىشود و اصلا سخنى از آن به ميان نمىآيد ، گويى اصلا اين همه احاديث وجود خارجى ندارند ! ! با توجه به آنچه در بالا گفتيم به گفتارى از مفسر معروف نويسنده « المنار » مىپردازيم : او در شان نزول آيات فوق روايت معروف بالا را به كلى كنار گذارده و روايت ديگرى كه با محتواى آيات اصلا منطبق نيست ، و بايد آن را به عنوان يك حديث مخالف قرآن كنار زد ، معتبر دانسته است ، و آن حديثى است كه از « نعمان بن بشير » نقل شده كه مىگويد : كنار منبر پيامبر ص در ميان جمعى از صحابه نشسته بودم ، يكى از آنها گفت من بعد از اسلام عملى را بالاتر از اين نمىدانم كه حاجيان خانه خدا را سيراب كنم ، ديگرى گفت عمران مسجد الحرام از هر عملى بالاتر است ، سومى گفت جهاد در راه خدا از آنچه گفتيد بهتر مىباشد ، عمر آنها را از گفتگو كردن نهى كرد ، و گفت صداى خود را كنار منبر رسول خدا بلند نكنيد - و آن روز ، روز جمعه بود - ولى هنگامى كه نماز جمعه را خواندم نزد رسول خدا مىروم و از او در باره مساله اى كه اختلاف كرديد سؤال مىكنم ( بعد