اهميت نكات مختلفى كه در اين سوره به آن اشاره شده بقدرى زياد است كه از پيامبر ص نقل شده كه فرمود سوره برائت و توحيد با هفتاد هزار صف از صفوف ملائكه بر من نازل گرديد و هر كدام اهميت اين دو سوره را توصيه مىكردند ! 6 - يك واقعيت تاريخى كه بعضى سعى دارند آن را بپوشانند تقريبا تمام مفسران و مورخان اتفاق نظر دارند كه هنگامى كه اين سوره - يا آيات نخستين آن - نازل شد و پيمانهايى را كه مشركان با پيامبر اسلام ص داشتند لغو كرد پيامبر اسلام ص براى ابلاغ اين فرمان آن را به ابو بكر داد تا در موقع حج در مكه براى عموم مردم بخواند سپس آن را گرفت و به على ع داد و على ع مامور ابلاغ آن گرديد و در مراسم حج به همه مردم ابلاغ كرد گرچه جزئيات و شاخ و برگ آن را متفاوت نقل كرده‌اند ولى توجه به چند نكته زير مىتواند حقيقتى را براى ما روشن سازد : 1 - « احمد حنبل » پيشواى معروف اهل سنت در كتاب « مسند » خود از « ابن عباس » چنين نقل مىكند كه پيامبر ص فلان شخص را ( منظور ابو بكر است كه از روايات آينده روشن مىشود ) فرستاد و سوره توبه را به او داد ( تا به مردم به هنگام حج ابلاغ كند ) سپس على ع را به دنبال او فرستاد و آن را از او گرفت و فرمود « لا يذهب بها الا رجل منى و انا منه » : « ابلاغ اين سوره تنها به وسيله كسى بايد باشد كه او از من است و من از اويم » ( 1 ) . 2 - و نيز در همان كتاب از « انس بن مالك » نقل مىكند كه پيامبر ص سوره برائت را با ابو بكر فرستاد اما هنگامى كه به « ذى الحليفه » ( نام ديگرش مسجد شجره است كه در يك فرسخى مدينه قرار دارد ) رسيد فرمود :

--> 1 - مسند احمد جلد 1 صفحه 331 طبع مصر .