« لا يبلغها الا انا او رجل من اهل بيتى فبعث بها مع على » : « اين سوره را جز خودم يا كسى كه از خاندان من است نبايد ابلاغ كند . سپس آن را با على ع فرستاد » ( 1 ) . 3 - و نيز در همان كتاب به سند ديگر از على ع نقل مىكند كه پيامبر ص هنگامى كه سوره برائت را با او فرستاد على ع عرض كرد اى پيامبر خدا ! من خطيب و سخنور نيستم ، پيامبر فرمود چاره اى جز اين نيست ، كه يا من آن را بايد ببرم يا تو ، على ع گفت : اكنون كه چنين است من مىبرم ، پيغمبر ص فرمود : « انطلق فان اللَّه يثبت لسانك و يهدى قلبك » : « برو كه خداوند زبان تو را ثابت مىدارد و قلب تو را هدايت مىكند « سپس پيامبر ص دستش را بر دهان على ع گذارد ( تا به بركت آن زبانش گويا و فصيح گردد ) ( 2 ) . 4 - « نسايى » پيشواى مشهور اهل سنت در كتاب « خصائص » از « زيد بن سبيع » از على ع چنين نقل مىكند كه پيامبر ص سوره برائت را با ابو بكر به سوى اهل مكه فرستاد ، سپس او ( على ع ) را به دنبال وى فرستاد و گفت نامه را از او بگير و به سوى مكه برو ، على ع در راه به ابو بكر رسيد و نامه از او گرفت ، ابو بكر محزون بازگشت و به پيامبر عرض كرد : انزل فى شىء ؟ آيا در باره من آيه اى نازل شده ؟ ( كه مرا از اين كار عزل كردى ) پيامبر ص فرمود نه ، « الا انى امرت ان ابلغه انا او رجل من اهل بيتى » : « من مامور شدم كه يا خودم آن را ابلاغ كنم يا مردى از خاندانم آن را ابلاغ كند » ( 3 ) . 5 - و نيز به سند ديگر از « عبد اللَّه ابن ارقم » چنين نقل مىكند كه پيامبر ص سوره برائت را با ابو بكر فرستاد ، هنگامى كه قسمتى از راه را پيمود ،

--> 1 - مسند احمد جلد 3 صفحه 212 . 2 - مسند احمد جلد 1 صفحه 150 3 - خصايص نسايى صفحه 28