موضوع « اجتهاد » را دستاويز قرار داده و مىگويند افرادى مانند « طلحه » و « زبير » و « معاويه » ! و همكاران آنها مجتهد بودند و اشتباه كردند ، اما گناهى از آنها سر نزد بلكه اجر و پاداش در برابر همين اعمالشان از خداوند خواهند گرفت ! ! راستى چه منطق رسوايى است ؟ مگر قيام بر ضد جانشينى پيامبر ص و شكستن پيمان ، و ريختن خون هزاران بى گناه آن هم بخاطر جاه طلبى ، و رسيدن به مال و مقام ، موضوع پيچيده و نامعلومى است كه كسى از زشتى آن با خبر نباشد ؟ آيا ريختن آن همه خون بى گناهان در پيشگاه خداوند اجر و پاداش دارد ؟ ! اگر ما اين چنين بخواهيم گروهى از صحابه را كه مرتكب جناياتى شدند تبرئه كنيم بطور مسلم هيچ گنهكارى در دنيا وجود نخواهد داشت و با اين منطق همه قاتلان و جانيان و جباران را تبرئه خواهيم كرد . اين گونه دفاعهاى بىرويه از صحابه سبب بدبينى به اصل اسلام خواهد شد . بنا بر اين چاره اى جز اين نداريم كه براى همه مخصوصا صحابه پيامبر احترام قائل شويم ولى تا آن روز كه از مسير حق و عدالت و برنامه‌هاى اسلام منحرف نشده باشند ! . 3 - ارث در نظام قوانين اسلام همانگونه كه در تفسير سوره نساء اشاره كرديم ، در زمان جاهليت عرب ارث از يكى از سه راه بود : از طريق « نسب » ( نسب در نزد آنها تنها منحصر به فرزندان پسر بود و كودكان و زنان از بردن ارث محروم بودند ) ! و از طريق « تبنى » يعنى « پسر خواندگى » و از طريق « عهد » و « پيمان » كه از آن تعبير