نه به آنها پناه دهيد و نه از آنها پناه بخواهيد ، و بطور خلاصه آنها نبايد در تار و پود جامعه اسلامى داخل باشند ، و نه شما در تار و پود جامعه آنها . سپس به مسلمانان هشدار مىدهد كه « اگر اين دستور مهم اسلامى را ناديده بگيريد ، فتنه و فساد عظيمى در زمين و در محيط جامعه شما به وجود خواهد آمد » ( * ( إِلَّا تَفْعَلُوه تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الأَرْضِ وَفَسادٌ كَبِيرٌ ) * ) چه فتنه و فسادى از اين بالاتر كه خطوط پيروزى شما محو مىگردد و دسائس دشمنان در جامعه شما كارگر مىشود ، و نقشه‌هاى شوم آنها در راه برانداختن آئين حق و عدالت از نو جان مىگيرد . در آيه بعد بار ديگر روى اهميت مقام مهاجران و انصار و موقعيت و تاثير و نفوذ آنها در پيشبرد اهداف جامعه اسلامى تكيه كرده و از آنها به اين گونه تقدير مىكند : « آنها كه ايمان آوردند و هجرت كردند و در راه خدا جهاد نمودند و آنها كه پناه دادند و يارى كردند ، مؤمنان حقيقى و راستين هستند » ( * ( وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهاجَرُوا وَجاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّه وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ) * ) زيرا در روزهاى سخت و دشوار و ايام غربت و تنهايى اسلام هر يك به نوعى به يارى آئين خدا و پيامبر ص شتافتند . و « آنها به خاطر اين فداكاريهاى بزرگ آمرزش و روزى شايسته اى خواهند داشت » ( * ( لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ) * ) هم در پيشگاه خدا و جهان ديگر از مواهب بزرگى برخوردارند و هم بهره اى شايسته از عظمت و سربلندى و پيروزى و امنيت و آرامش در اين جهان خواهند داشت .