داد ، تا آنجا كه در صف مخالفان موسى ع قرار گرفت ( 1 ) . اما اينكه بعضى احتمال داده‌اند شخص « امية بن ابى الصلت » همان شاعر معروف زمان جاهليت است كه نخست بر اثر آگاهى از كتب آسمانى پيشين در انتظار ظهور آخرين پيامبر بود ، ولى كم كم به اين فكر فرو رفت كه ممكن است پيامبر خودش باشد و به همين دليل پس از بعثت پيامبر اسلام ص نسبت به او حسد ورزيد و بناى مخالفت را گذاشت . و يا اينكه منظور « ابو عامر » راهب معروف است كه در زمان جاهليت ، مردم را نويد به ظهور پيامبر اسلام ص مىداد ، اما پس از ظهور پيامبر ، راه مخالفت را پيش گرفت ، هر دو احتمال بسيار بعيد به نظر مىرسد . زيرا جمله « و اتل » و كلمه « نبا » و جمله « * ( فَاقْصُصِ الْقَصَصَ ) * » نشان مىدهد كه اين جريان مربوط به افراد معاصر پيامبر ص نبوده بلكه از سر گذشت اقوام پيشين است ، به علاوه سوره اعراف از سوره هايى است كه در مكه نازل شده و داستان « ابو عامر » ، « راهب » و « امية بن صلت » مربوط به « مدينه » است . ولى از آنجا كه افرادى همانند « بلعم » در عصر و زمان پيامبر ص همانند « ابو عامر » و « امية بن ابى الصلت » وجود داشته‌اند ، مفهوم آيات بر آنها تطبيق شده است ، همانگونه كه بر افراد مشابه او در هر عصر و زمان نيز منطبق خواهد شد و گر نه اصل داستان مربوط به غير « بلعم » نيست . در تفسير « المنار » از پيامبر اسلام ص چنين نقل شده كه مثل بلعم بن باعورا در بنى اسرائيل همانند امية بن ابى الصلت در اين امت است ( 2 ) .

--> ( 1 ) در تورات كنونى نيز شرح ماجراى « بلعم باعورا » آمده است ، ولى تفاوت اين است كه تورات او را از انحراف ، سرانجام تبرئه مىكند ، براى اطلاع بيشتر به باب 22 سفر اعداد مراجعه شود . ( 2 ) المنار جلد 9 صفحه 114 .