همچنين از امام باقر ع روايت شده كه فرمود : الاصل فى ذلك بلعم ، ثم ضربه اللَّه مثلا لكل مؤثر هواه على هدى اللَّه من اهل القبلة : يعنى اصل آيه در باره بلعم است ، سپس خداوند آن را به عنوان يك مثال در باره كسانى كه هوا - پرستى را بر خدا پرستى و هدايت الهى در اين امت مقدم بشمرند ، بيان كرده ( 1 ) . اصولا كمتر خطرى در جوامع انسانى به اندازه خطر « دانشمندانى است كه علم و دانش خود را در اختيار فراعنه و جباران عصر خود قرار مىدهند و در اثر هوا پرستى و تمايل به زرق و برق جهان ماده ( و اخلاد الى الارض ) همه سرمايه‌هاى فكرى خود را در اختيار طاغوتها مىگذارند ، و آنها نيز براى تحميق مردم عوام از وجود اين گونه افراد حد اكثر استفاده را مىكنند . اين موضوع اختصاص به زمان موسى ع يا ساير پيامبران نداشته ، بعد از عصر پيامبر اسلام ص و تا به امروز نيز ادامه دارد كه « بلعم باعوراها » و « بو راهبها » و امية بن ابى الصلتها « علم و دانش و نفوذ اجتماعى خود را در برابر درهم و دينار يا مقام و يا به خاطر انگيزه حسد در اختيار گروه‌هاى منافق و دشمنان حق و فراعنه و بنى اميه‌ها و بنى عباسها و طاغوتها داده و مىدهند . اين گروه از دانشمندان نشانه هايى دارند كه در آيات فوق بيان شده و به وسيله آن مىتوان آنها را شناخت ، آنها هواپرستانى هستند كه خداى خود را فراموش كرده‌اند ، آنها همتهايى پست دارند كه به جاى توجه به شخصيت برتر و مقام و الا در پيشگاه خدا و خلق خدا به پستى مىگرايند ، و به خاطر همين دونهمتى همه چيز خود را از دست مىدهند ، آنها تحت وسوسه‌هاى شديد شيطان قرار دارند و به آسانى قابل خريد و فروشند آنها همانند سگهاى بيمارى هستند كه هرگز سيراب نمىگردند و روى اين جهات مسير حق را رها كرده ، در بيراهه‌ها سرگردان

--> ( 1 ) مجمع البيان جلد 4 صفحه 500 .