غير او تقاضا كند ، چرا كه او مالك همه چيز است و محيط به تمام وجود انسان ! ارتباط اين جمله با جمله قبل از اين نظر است كه اگر پيامبر دعوت به سوى حيات مىكند فرستاده كسى است كه حيات و مرگ و هدايت و عقل همه به دست اوست . لذا براى تاكيد اين موضوع مىگويد نه تنها امروز در محدوده قدرت او قرار داريد بلكه در سراى ديگر نيز به سوى او خواهيد رفت اينجا و آنجا همه در برابر او قرار داريد . سپس اشاره به عواقب شوم عدم پذيرش دعوت حيات بخش خدا و پيامبر مىكند و مىگويد : « از فتنه اى بپرهيزيد كه تنها دامن ستمكاران شما را نمىگيرد بلكه همه را فرا خواهد گرفت » ( * ( وَاتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً ) * ) . « فتنه » در قرآن مجيد در موارد متعددى به كار رفته گاهى به معناى آزمايش و امتحان و گاهى به معناى بلاء و مصيبت و عذاب آمده است اين كلمه در اصل به معناى داخل كردن طلا در كوره است تا خوبى و بدى آن آشكار شود سپس به معنى آزمايشها كه نشان دهنده چگونگى صفات باطنى انسانهاست به كار برده شده است ، و همچنين در مورد بلاها و مجازاتها كه باعث تصفيه روح انسان و يا تخفيف گناه اوست به كار مىرود . در آيه مورد بحث « فتنه » به معناى بلاها و مصائب اجتماعى است كه دامن همه را مىگيرد و به اصطلاح خشك و تر در آن مىسوزند . و در حقيقت خاصيت حوادث اجتماعى چنين است هنگامى كه جامعه در اداء رسالت خود كوتاهى كند و بر اثر آن قانونشكنىها و هرج و مرجها و ناامنىها و مانند آن به بار آيد نيكان و بدان در آتش آن مىسوزند و اين اخطارى