از پيامبر اسلام در جنگ و صلح و در همه برنامه هاست ، لحن آيات نشان مىدهد كه بعضى از مؤمنان از وظيفه خود در اين زمينه كوتاهى كرده بودند لذا در نخستين آيه مىگويد : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد اطاعت خدا و پيامبرش كنيد » ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّه وَرَسُولَه ) * ) و باز براى تاكيد اضافه مىكند « هيچگاه از اطاعت فرمان او روىگردان نشويد در حالى كه سخنان او و اوامر و نواهيش را مىشنويد » ( * ( وَلا تَوَلَّوْا عَنْه وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ ) * ) . شك نيست كه اطاعت فرمان خدا بر همه لازم است چه مؤمنان و چه كافران ولى از آنجا كه مخاطبين پيامبر و شركت كنندگان در برنامه‌هاى تربيتى او ، مؤمنان بودند روى سخن در اينجا با آنهاست . در آيه بعد بار ديگر روى همين مسئله تكيه كرده ، مىگويد : « همانند كسانى نباشيد كه مىگفتند شنيديم ولى در حقيقت نمىشنيدند » ( * ( وَلا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قالُوا سَمِعْنا وَهُمْ لا يَسْمَعُونَ ) * ) . اين تعبير جالبى است كه قرآن در باره كسانى كه مىدانند ولى عمل نمىكنند و مىشنوند ولى ترتيب اثر نمىدهند و ظاهرا در صف مؤمنانند ولى مطيع فرمان نيستند ذكر كرده است ، مىگويد : آنها گوش شنوا دارند الفاظ و سخنان را مىشنوند و معانى آن را مىفهمند اما چون بر طبق آن عمل نمىكنند گويى اصلا كر هستند ، زيرا همه اين مسائل مقدمه عمل است و هنگامى كه عمل نباشد مقدمات بى فايده است . در باره اينكه اين افراد كه قرآن مىگويد داراى چنين صفتى هستند و مسلمانان بايد به هوش باشند كه مثل آنها نشوند چه اشخاصى مىباشند ؟ بعضى احتمال داده‌اند منظور منافقانى هستند كه خود را در صف مسلمانان جا زده بودند