در آيه بعد سخن را چنين ادامه مىدهد : « آنها به هنگامى كه در گرداب بلا گرفتار مىشدند و طوفان مجازات زندگيشان را درهم مىكوبيد ، از مركب غرور و نخوت پياده شده فرياد مىزدند : « ما ستمگر بوديم و اعتراف مىكردند كه ظلم و ستمهايشان دامانشان را گرفته است » ( * ( فَما كانَ دَعْواهُمْ إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا إِلَّا أَنْ قالُوا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ ) * ) . در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد : [ 1 - قريه چيست ؟ ] 1 - « قريه » در اصل از ماده « قرى » ( بر وزن نهى ) به معنى « جمع شدن » آمده ، و چون قريه مركز اجتماع افراد بشر است ، اين نام بر آن اطلاق شده است ، از اينجا روشن مىشود كه قريه تنها به معنى روستا نيست ، بلكه هر گونه آبادى و مركز اجتماع انسانها را اعم از روستا و شهر شامل مىشود ، و در بسيارى از آيات قرآن نيز اين كلمه به « شهر » يا « هر گونه آبادى » اعم از شهر و روستا اطلاق شده است . « قائلون » اسم فاعل از ماده « قيلولة » به معنى خواب نيمروز و يا به معنى استراحت در نيمروز است ، و در اصل به معنى راحتى است ، و لذا « پس گرفتن » جنسى كه فروخته شده « اقاله » ناميده مىشود ، زيرا طرف را از نگرانى راحت مىكند . و « بيات » به معنى شبانه و شبهنگام است . [ 2 - مجازات الهى به هنگام استراحت ] 2 - اين كه در آيات فوق مىخوانيم كه مجازات پروردگار در دل شب يا به هنگام استراحت نيمروز ، دامان آنها را مىگرفت ، براى اين بوده است كه طعم تلخ كيفر را بيشتر بچشند ، و آرامش و آسايش آنها به كلى درهم ريخته شود ، همانطور كه آرامش و آسايش ديگران را به هم ريخته بودند ! ، و به اين ترتيب كيفرشان متناسب گناهشان است .