ضاله « كه از بزرگترين دشمنان شيعه هستند ارتباط قائل شده است ، در حالى كه مختصر آگاهى از تاريخ شيعه نشان مىدهد كه اينها سخنان موهومى بيش نيست بلكه افترا و تهمت است و از همه عجيبتر ، جمعيت » غلات « را ( آنها كه در حق على ع غلو كردند و او را به خدايى پذيرفتند ) كه در فقه شيعه به عنوان يكى از دسته هايى كه كفر آنها قطعى و مسلم است ، شناخته شده‌اند ، به شيعه پيوند داده ، و شيعيان را متهم به عبادت اهل بيت و امثال آن كرده است ! . مسلما اگر نويسنده « المنار » تحت تاثير پيشداوريهاى نادرست و تعصبهاى ناروا نبود ، و به خود اجازه مىداد كه عقائد شيعه را از خود شيعه بشنود و در كتابهاى خود شيعه بخواند نه در كتب دشمنان آنها ، به خوبى مىدانست كه اين نسبتها نه تنها دروغ و افترا است ، بلكه مضحك و خنده آور است . و از همه عجيبتر اينكه پيدايش شيعه را به ايرانيان نسبت داده‌اند در حالى كه قرنها پيش از آنكه ايرانىها شيعه باشند ، تشيع در عراق و حجاز و مصر بوده است و مدارك تاريخى گواه زنده اين حقيقت است . 2 - گناه شيعه اين است كه به گفته قطعى پيامبر ص كه در معتبرترين منابع اهل تسنن نيز آمده است عمل كرده ، آنجا كه فرمود : « من در ميان شما دو چيز گرانمايه به يادگارى مىگذارم كه اگر به آنها متمسك شويد هيچگاه گمراه نخواهيد شد ، كتاب خدا و عترتم » ( 1 ) . گناه شيعه اين است كه اهل بيت پيامبر ص را كه از همه آگاهتر به مكتب و آئين او بودند ، پناهگاه خود در مشكلات اسلامى قرار داده ، و حقايق اسلام را

--> ( 1 ) به صحيح ترمذى جلد 3 صفحه 100 - سنن بيهقى جلد اول صفحه 13 و جلد دوم صفحه 148 - سنن دارمى جلد 2 صفحه 431 - كنز العمال جلد اول صفحه 154 و 159 و طبقات ابن سعد جلد دوم قسمت 2 صفحه 2 و كتب ديگر مراجعه فرمائيد .