« و آن چنان كه آنها گمان مىبردند بر سرشان سقوط خواهد كرد » وحشت و اضطراب سراسر وجودشان را گرفت ، و به تضرع افتادند ( * ( وَظَنُّوا أَنَّه واقِعٌ بِهِمْ ) * ) . در همان حال به آنها گفتيم « آنچه را از احكام به شما داده‌ايم با جديت و قوت بگيريد » ( * ( خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ ) * ) . « و آنچه در آن آمده است به خاطر داشته باشيد تا پرهيزگار شويد » از كيفر خدا بترسيد و به پيمانهايى كه در آن از شما گرفته‌ايم عمل كنيد ( * ( وَاذْكُرُوا ما فِيه لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ) * ) . اين آيه با تفاوت مختصرى در سوره بقره آيه 63 گذشت ، و همانطور كه در آنجا گفتيم طبق گفته مفسر معروف طبرسى در مجمع البيان از قول ابن زيد ، اين جريان هنگامى بود كه موسى ع از كوه طور باز مىگشت و احكام تورات را با خود مىآورد ، موقعى كه وظايف واجب و دستورات حلال و حرام را به قوم خود اطلاع داد ، آنها تصور كردند عمل به اينهمه وظائف كار مشكلى است و به همين جهت بناى مخالفت و نافرمانى گذاردند ، در اين هنگام قطعه عظيمى از كوه بالاى سر آنها قرار گرفت آنها چنان در وحشت فرو رفتند كه دست به دامن موسى ع زدند ، موسى ع در همان حال گفت : اگر پيمان وفادارى به اين احكام ببنديد اين خطر بر طرف خواهد شد ، آنها تسليم شدند و در پيشگاه خدا سجده كردند و بلا از سر آنها گذشت . در اينجا دو سؤال پيش مىآيد كه در سوره بقره به آنها و پاسخ آنها اشاره كرده‌ايم و فشرده آن را در اينجا مىآوريم . سؤال اول - آيا پيمان گرفتن در اين حال جنبه اجبارى ندارد ؟