تفسير : نمايندگان بنى اسرائيل در ميعادگاه خدا در آيات فوق بار ديگر قرآن به جريان رفتن موسى ع به ميعادگاه ( طور ) با جمعى از بنى اسرائيل بازگشت نموده و قسمت ديگرى از همان حادثه را بازگو مىكند : در اينكه موسى ع يك ميقات و ميعاد با پروردگار داشته يا بيشتر در ميان مفسران گفتگو است و هر كدام براى اثبات مقصود خود شواهدى از آيات قرآن ذكر كرده‌اند . ولى همانطور كه ما در ذيل آيه 142 همين سوره يادآور شديم از مجموع قرائن موجود در آيات قرآن ، و روايات ، بيشتر چنين به نظر مىرسد كه موسى ع تنها يك ميقات داشته ، آن هم به اتفاق جمعى از بنى اسرائيل بوده است در همين ميقات بود كه خداوند الواح تورات را نازل كرد و با موسى ع سخن گفت و نيز در همين ميقات بود كه بنى اسرائيل به موسى ع پيشنهاد كردند از خدا بخواهد خود را نشان دهد ، و نيز در همين جا بود كه صاعقه يا زلزله اى در گرفت و موسى ع بيهوش شد و بنى اسرائيل بر زمين افتادند ، و در حديثى كه على بن ابراهيم ع در تفسير خود نقل كرده نيز به اين موضوع تصريح شده است . گرچه ممكن است طرز قرار گرفتن آيات اين سوره در نظر بعضى توليد اشكال كند كه چگونه خداوند نخست ، اشاره به ميعاد موسى ع كرده ، سپس داستان گوساله پرستى را ذكر مىكند ، بار ديگر به موضوع ميعاد بازمىگردد ،