[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 155 تا 156 ] وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَه سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِيَّايَ أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَتَهْدِي مَنْ تَشاءُ أَنْتَ وَلِيُّنا فَاغْفِرْ لَنا وَارْحَمْنا وَأَنْتَ خَيْرُ الْغافِرِينَ ‹ 155 › وَاكْتُبْ لَنا فِي هذِه الدُّنْيا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِه مَنْ أَشاءُ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَالَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ ‹ 156 › ترجمه : 155 - و موسى از قوم خود هفتاد تن از مردان را براى ميعادگاه ما برگزيد ، و هنگامى كه زمينلرزه آنها را فرا گرفت ( و هلاك شدند ) گفت : پروردگارا ! اگر مىخواستى مىتوانستى آنها و مرا پيش از اين نيز هلاك كنى ، آيا ما را به آنچه سفيهانمان انجام داده‌اند ( مجازات و ) هلاك مىسازى ، اين جز آزمايش تو چيز ديگر نيست كه هر كس را بخواهى ( و مستحق بدانى ) گمراه مىسازى و هر كس را بخواهى ( و شايسته ببينى ) هدايت مىكنى ، تو ولى مايى ، ما را بيامرز و بر ما رحم كن و تو بهترين آمرزندگانى . 156 - و براى ما در اين دنيا و سراى ديگر نيكى مقرر دار ، چه اينكه ما به سوى تو بازگشت كرده‌ايم ، ( خداوند در برابر اين تقاضا به موسى ) گفت : مجازاتم را به هر كس بخواهم مىرسانم و رحمتم همه چيز را فرا گرفته و آن را براى آنها كه پرهيزكارند و زكات را مىپردازند و آنها كه به آيات ما ايمان مىآورند ، مقرر خواهم داشت .