[ 2 - طرز سخن گفتن خداوند با موسى ] 3 - از تعبير « * ( مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً ) * » چنين استفاده مىشود كه همه مواعظ و اندرزها و مسائل لازم در الواح موسى ع نبود ، زيرا مىگويد « از هر چيزى ، اندرزى براى او نوشتيم » ، و اين به خاطر آن است كه آئين موسى ع آخرين آئين و شخص موسى ع خاتم انبياء نبود ، و مسلما در آن زمان به مقدار استعداد مردم ، احكام الهى نازل گشت ، ولى هنگامى كه مردم جهان به آخرين مرحله از تعليمات انبياء رسيدند ، آخرين دستور كه شامل همه نيازمنديهاى مادى و معنوى مردم بود نازل گرديد . و از اينجا روشن مىشود اينكه در بعضى از روايات در زمينه ترجيح مقام على ع بر مقام موسى ع آمده است كه على ع آگاه به همه قرآن بود و در قرآن بيان همه چيز آمده است ( نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ ) در حالى كه در تورات بخشى از اين مسائل آمده ، طبق همين مطلب است ( 1 ) . [ 4 - در ميان دستورات خوب و بد بوده ] 4 - اينكه در آيه بالا مىخوانيم « بهترين اين دستورات را بگيرند » نه به اين معنى است كه در ميان آنها ، « بد » و « خوب » بوده است و آنها وظيفه داشته‌اند خوبها را بگيرند و بدها را رها كنند ، و يا « خوب » و « خوبتر » داشته ، و موظف بوده‌اند تنها « خوبترها » را انتخاب نمايند ، بلكه گاهى كلمه « افعل تفضيل » به معنى « صفت مشبهه » مىآيد و آيه مورد بحث ظاهرا از اين قبيل است ، يعنى « احسن » به معنى « حسن » است ، اشاره به اينكه جميع اين دستورات حسن است و نيك . اين احتمال نيز در آيه فوق وجود دارد كه احسن به همان معنى بهتر و

--> ( 1 ) براى توجه به اين روايات به تفسير نور الثقلين جلد 2 صفحه 68 مراجعه شود .