9 - « به عهد الهى وفا كنيد و آن را نشكنيد » ( وَبِعَهْدِ اللَّه أَوْفُوا ) . در اينكه منظور از « عهد الهى » در اين آيه چيست ، مفسران احتمالاتى داده‌اند ، ولى مفهوم آيه ، همه پيمانهاى الهى را اعم از پيمانهاى « تكوينى » و « تشريعى » و تكاليف الهى و هر گونه عهد و نذر و قسم را شامل مىشود . و باز براى تاكيد در پايان اين چهار قسمت ، مىفرمايد : « اينها امورى است كه خداوند به شما توصيه مىكند ، تا متذكر شويد » ( ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِه لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ) . 10 - « اين راه مستقيم من ، راه توحيد ، راه حق و عدالت ، راه پاكى و تقوا است از آن پيروى كنيد و هرگز در راههاى انحرافى و پراكنده گام ننهيد كه شما را از راه خدا منحرف و پراكنده مىكند و تخم نفاق و اختلاف را در ميان شما مىپاشد » ( * ( وَأَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوه وَلا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِه ) * ) . و در پايان همه اينها براى سومين بار تاكيد مىكند كه اينها امورى است كه خداوند به شما توصيه مىكند تا پرهيزگار شويد ( * ( ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِه لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ) * ) . در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد : 1 - شروع از توحيد و پايان به نفى اختلاف - قابل ملاحظه اينكه در اين دستورات دهگانه ، نخست از تحريم شرك شروع شده است كه در واقع سرچشمه اصلى همه مفاسد اجتماعى و محرمات الهى است ، و در پايان نيز به نفى اختلاف