[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 127 تا 129 ] وَ قالَ الْمَلأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَ تَذَرُ مُوسى وَقَوْمَه لِيُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ ‹ 127 › قالَ مُوسى لِقَوْمِه اسْتَعِينُوا بِاللَّه وَاصْبِرُوا إِنَّ الأَرْضَ لِلَّه يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِه وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ‹ 128 › قالُوا أُوذِينا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنا وَمِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا قالَ عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ‹ 129 › ترجمه : 127 - اشراف قوم فرعون ( به او ) گفتند : آيا موسى و قومش را رها مىكنى كه در زمين فساد كنند و تو و خدايانت را رها سازند ، گفت به زودى پسرانشان را مىكشيم و دخترانشان را زنده نگه مىداريم ( تا خدمت ما كنند ) و ما بر آنها كاملا مسلط هستيم . 128 - موسى به قوم خود گفت از خدا يارى جوييد و استقامت پيشه كنيد كه زمين از آن خدا است و آن را به هر كس بخواهد ( و شايسته بداند ) واگذار مىكند و سرانجام ( نيك ) براى پرهيزكاران است . 129 - گفتند : پيش از آنكه به سوى ما بيايى آزار ديديم و ( هم اكنون ) پس از آمدنت نيز آزار مىبينيم ( كى اين آزارها سر خواهد آمد ؟ ) گفت اميد است پروردگارتان دشمن شما را هلاك كند و شما را در زمين جانشين ( آنها ) سازد و بنگرد چگونه عمل مىكنيد ؟ .