[ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 90 تا 93 ] وَ قالَ الْمَلأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِه لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ ‹ 90 › فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ ‹ 91 › الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كانُوا هُمُ الْخاسِرِينَ ‹ 92 › فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقالَ يا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ فَكَيْفَ آسى عَلى قَوْمٍ كافِرِينَ ‹ 93 › ترجمه : 90 - اشراف زورمندى كه از قوم او كافر شده بودند گفتند : اگر از شعيب پيروى كنيد زيان خواهيد كرد . 91 - سپس زمينلرزه آنها را فرو گرفت و صبحگاهان به صورت اجساد بىجانى در خانه هاشان مانده بودند . 92 - آنها كه شعيب را تكذيب كردند ( آن چنان نابود شدند كه ) گويا هرگز در آن ( خانه‌ها ) سكنى نداشتند ، آنها كه شعيب را تكذيب كردند آنها زيانكار بودند . 93 - سپس از آنها روى برتافت و گفت من رسالات پروردگارم را به شما ابلاغ كردم و خيرخواهى نمودم ، با اين حال چگونه بر حال قوم بىايمان تاسف بخورم ؟ ! تفسير : آيه نخست ، از تبليغاتى كه مخالفان شعيب در برابر تابعان او مىكردند سخن به ميان آورده ، مىگويد : « اشراف و متكبران خودخواهى كه از قوم شعيب