وظيفه دارند اين خبر را به غائبان برسانند « . خطبه پيامبر ص بپايان رسيد ، عرق از سر و روى پيامبر ص و على ع و مردم فرو مىريخت ، و هنوز صفوف جمعيت از هم متفرق نشده بود كه امين وحى خدا نازل شد و اين آيه را بر پيامبر ص خواند : الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي . . . : « امروز آئين شما را كامل و نعمت خود را بر شما تمام كردم ، پيامبر ص فرمود : اللَّه اكبر ، اللَّه اكبر على اكمال الدين و اتمام النعمة و رضى الرب برسالتى و الولاية لعلى من بعدى : « خداوند بزرگ است ، همان خدايى كه آئين خود را كامل و نعمت خود را بر ما تمام كرد ، و از نبوت و رسالت من و ولايت على ع پس از من راضى و خشنود گشت » . در اين هنگام شور و غوغايى در ميان مردم افتاد و على ع را به اين موقعيت تبريك مىگفتند و از افراد سرشناسى كه به او تبريك گفتند ، ابو بكر و عمر بودند ، كه اين جمله را در حضور جمعيت بر زبان جارى ساختند : بخ بخ لك يا بن ابى طالب اصبحت و امسيت مولاى و مولا كل مؤمن و مؤمنه : « آفرين بر تو باد ، آفرين بر تو باد ، اى فرزند ابو طالب ! تو مولا و رهبر من و تمام مردان و زنان با ايمان شدى » . در اين هنگام ابن عباس گفت : « به خدا اين پيمان در گردن همه خواهد ماند » . و حسان بن ثابت شاعر معروف ، از پيامبر ص اجازه خواست كه به اين مناسبت اشعارى بسرايد ، سپس اشعار معروف خود را چنين آغاز كرد : يناديهم يوم الغدير نبيهم بخم و اسمع بالرسول مناديا فقال فمن مولاكم و نبيكم ؟ فقالوا و لم يبدوا هناك التعاميا :