إلهك مولانا و انت نبينا و لم تلق منا فى الولاية عاصيا فقال له قم يا على فاننى رضيتك من بعدى اماما و هاديا فمن كنت مولاه فهذا وليه فكونوا له اتباع صدق مواليا هناك دعا اللهم وال وليه و كن للذى عادا عليا معاديا ( 1 ) يعنى : « پيامبر آنها در روز غدير در سرزمين خم به آنها ندا داد ، و چه ندا دهنده گرانقدرى » ! . « فرمود : « مولاى شما و پيامبر شما كيست ؟ و آنها بدون چشمپوشى و اغماض صريحا پاسخ گفتند » : « خداى تو مولاى ما است و تو پيامبر مايى و ما از پذيرش ولايت تو سرپيچى نخواهيم كرد » . « پيامبر ص به على ع گفت : برخيز زيرا من ترا بعد از خودم امام و رهبر انتخاب كردم » . و سپس فرمود : « هر كس من مولا و رهبر اويم اين مرد مولا و رهبر او است پس شما همه از سر صدق و راستى از او پيروى كنيد » . « در اين هنگام ، پيامبر ص عرض كرد : بارالها ! دوست او را دوست بدار و دشمن او را دشمن بدار » . . . اين بود خلاصه اى از حديث معروف غدير كه در كتب دانشمندان اهل تسنن و شيعه آمده است .

--> ( 1 ) اين اشعار را جمعى از بزرگان دانشمندان اهل تسنن نقل كرده‌اند ، كه از ميان آنها : حافظ « ابو نعيم » اصفهانى ، و حافظ « ابو سعيد سجستانى » و « خوارزمى مالكى » و حافظ « ابو عبد اللَّه مرزبانى » و « گنجى شافعى » و جلال الدين « سيوطى » و « سبط بن جوزى » و « صدر الدين حموى » را مىتوان نام برد .