به آنها در برابر اين طرز تفكر دو پاسخ مىگويد : پاسخ اول همان بود كه در آخر آيه قبل گذشت . * ( قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَالآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى ) * : « بگو زندگى دنيا زودگذر است و پاداشهاى جهان ديگر براى پرهيزكاران بهتر » . پاسخ دوم همان است كه در آيه مورد بحث مىخوانيم و آن اينكه فرار از مرگ چه سودى مىتواند براى شما داشته باشد ، « در حالى كه در هر كجا باشيد مرگ به دنبال شما مىشتابد و بالآخره روزى شما را در كام خود فرو خواهد برد حتى اگر در برجهاى محكم باشيد » پس چه بهتر كه اين مرگ حتمى و اجتنابناپذير در يك مسير سازنده و صحيح همچون جهاد صورت گيرد ، نه بيهوده و بى اثر . ( * ( أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ ) * ) جالب توجه اينكه در آيات متعددى از قرآن مجيد همانند آيه 99 سوره حجر و آيه 48 مدثر از مرگ تعبير به « يقين » شده است ، اشاره به اينكه هر قوم و جمعيتى ، هر عقيده اى داشته باشند و هر چيز را بتوانند انكار كنند ، اين واقعيت را نمىتوانند منكر شوند كه زندگى بالآخره پايانى دارد ، و از آنجا كه افراد انسان به خاطر عشق به حيات ، و يا به گمان اينكه مرگ را با فنا و نابودى مطلق مساوى مىدانند همواره از نام آن و مظاهر آن گريزانند اين آيات هشدارى به آنها مىدهد و در آيه مورد بحث با تعبير ( يدرككم ) به آنها گوشزد مىكند كه فرار كردن از اين واقعيت قطعى عالم هستى بيهوده است ، زيرا معنى ماده « يدرككم » اين است كه كسى از چيزى فرار كند و آن به دنبالش بدود . در آيه 8 سوره جمعه نيز اين حقيقت به صورت آشكارترى بيان شده : قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْه فَإِنَّه مُلاقِيكُمْ :