پيش گفتار بسم الله الرحمن الرحيم مولانا عبد الرحمن عماد الدين مشهور به نور الدين جامى يكى از أكابر علماى اسلام در قرن نهم هجرى است كه در علوم متداول عصر خود متبحر و در علم سلوك و تصوف از اساتيد بى چون و چرا و مسلم زمان و از مؤلفان نامى دوران اسلامى ، و در أدبيات عربى و فارسى از أكابر عصر خود ، بل كه از أعاظم أدوار و اعصار است . در فنون شعر و أدب فارسى او را « خاتم شعرا » خوانده‌اند و در عربيت شرح او بر كافية از كتب عاليهء درسى در حوزه هاى تعليماتى قديم است . شرح جامى در نحو بارها در ايران چاپ و منتشر شده است و مورد توجه اساتيد فن نحو و قواعد علم نحو عربى است . نگارنده در مقام معرفى مقام و مرتبهء عرفانى جامى به تفصيل نيستم . آقاى ويليام چيتيك در اين باب بحث كرده‌اند . به نحو اجمال معروض مىدارد : مولانا جامى در تصوف نظرى يكى از شارحان و مروجان نامى مرام و مسلك شيخ أكبر محيى الدين بن عربى اندلسى است . جامى آن چه در عرفان نظرى نوشته است تقرير و تحرير مبانى عرفانى شيخ أكبر است ، و از طريق شيخ كبير محمد بن اسحاق قونوى و دو تلميذ نامدار و عظيم الشأن قونوى عارف محقق سعيد الدين سعيد فرغانى شارح اول