محمد تقي جعفري

220

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

تفسير عمومى خطبهء صد و پنجاه و چهارم 2 ، 5 - و ناظر قلب اللَّبيب به يبصر أمده و يعرف غوره و نجده . داع دعا ، و راع رعى فاستجيبو للدّاعي و اتبعوا الرّاعي ( انسان عاقل با چشم دل ، غايت و هدف نهايى خود را مىبيند و فراز و نشيب و پايين و بالاى زندگى خود را مىشناسد . دعوت كننده در عرصهء هستى به سوى حق دعوت نمود و مسئول اصلاح و تزكيهء نفوس انسانها كار خود را انجام داد . پس اجابت كنيد دعوت كننده را و پيروى كنيد پيشوايان را . ) آنچه كه علوم و فلسفه‌ها در بارهء هدف اعلاى زندگى اثبات مىكند ، وجود اصل هدف است و امّا ماهيت اين هدف و مختصات عام آن ، تنها با بينايى دل دريافت مىشود بديهى است كه آغاز زمان تلاش و كوشش براى پيدا كردن هدف اعلاى زندگى ، مساوى آغاز زمان فعاليتهاى تعقلى و قلبى بشر بوده است . زيرا عدم رضايت بشر به فهميدن هر يك از اهداف شئون زندگى آدمى ، نمىتواند پاسخگوى هدف اعلاى كلّ مجموع