عظمت حقى كه پايمال مىشود ، يا بىيار و ياور بودن شخصى كه قربانى ظلم و تعدى قرار مىگيرد ، داراى درجات شديد و ضعيف مىباشد . در روايتى آمده است پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرموده است : يقول اللَّه عزّ و جلّ ) * اشتدّ غضبى على من ظلم من لا يجد ناصرا غيرى ( 1 ) ( خداوند مىفرمايد : غضب من شديد است بر كسى كه به انسانى ظلم كند كه ياورى جز من نداشته باشد ) بسيار مناسب است كه براى تكميل اين مبحث بعضى از روايات معتبر مربوط به قبح ظلم و شقاوت ظالم را مطرح نماييم : 1 . امير المؤمنين عليه السلام مىفرمايد : فاللَّه أللَّه في عاجل البغى و آجل وخامة الظَّلم . . . ( خدا را ، خدا را [ در نظر بگيريد ] بترسيد از انتقام تمرد و تعدى در اين دنيا و كيفر شديد ظلم در آخرت ) 2 . از امام محمد باقر عليه السلام نقل شده است كه فرمود : الظَّلم ثلثة : ظلم يغفره اللَّه و ظلم لا يدعه اللَّه و ظلم لا يغفره اللَّه فأمّا الظَّلم الَّذى يغفره اللَّه عزّ و جلّ فظلم الرّجل نفسه فيما بينه و بين اللَّه عزّ و جلّ ، و امّا الظَّلم الَّذى لا يدعه اللَّه عزّ و جلّ فالمدينة بين العباد فأمّا الظَّلم الَّذى لا يغفره اللَّه عزّ و جلّ فالشّرك باللَّه . ( 2 ) ( ظلم بر سه نوع است - ظلمى است كه خدا آن را مىبخشد . ظلمى است كه خدا آن را رها نمىكند . ظلمى است كه خدا آن را نمىبخشد . ) امّا ظلمى كه خدا آن را مىبخشد ، ظلمى است كه انسان ما بين خود و خدا مرتكب شده است [ مثلا شراب خورده است ] و ظلمى كه خدا آن را رها نمىكند ، تجاوز و ظلمى است كه مردم ميان خود مرتكب مىشوند ، يعنى به يكديگر ظلم مىكنند . و امّا ظلمى كه خدا آن را نمىبخشد ، شرك به خدا است . )

--> ( 1 ) خطبه 192 ( 2 ) سفينة البحار - مرحوم محدث قمى ج 2 ص 106 .