دروغ و سخنان زشت و فريبكارى آلوده نخواهد گشت . . . آيات قرآنى يكديگر را تفسير مىكنند براى اثبات اين معنى ، دلائلى را مىتوانيم در نظر بگيريم : دليل يكم - آيات قرآن مجيد از مقام شامخ ربوبى نازل شده است ، و هر يك از اين آيات در بارهء هر موضوعى هم كه باشد نه تنها با هيچ يك از آيات ديگر اختلاف ندارد ( 1 ) بلكه بدانجهت كه هر يك از آنها بيان كنندهء جزئى از اجزاء مجموعهء واقعيت مربوط به خدا و جهان هستى در ارتباط با انسان آن چنان كه هستند و انسان « آن چنان كه كه بايد و شايد » مىباشد ، لذا هر يك از آنها مكمل بقيه آيات قرآنى است كه به پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم نازل شده است . و اگر در آيات قرآنى كمترين اختلاف و تناقضى وجود داشته باشد ، وحدت معانى و هدف مختل مىگردد . و شايستگى اعجاز را از دست مىدهد . و آنگهى اين قرآن از هنگامى كه نازل شده است مورد مطالعه و بررسى و تحقق مخالفانى از ناقدان سخن و متخصّصان ماهر در فنون محاورات و حقائق مربوط به خدا جهان هستى و انسان ، بوده است ، اگر اندك اختلافى يا تناقضى در آيات قرآنى مىديدند ، محال بود كه آن را اشاعه ندهند ، مخصوصا در موقع ظهور اسلام ، كفار و مشركين با تمام قوا براى از بين بردن اسلام صفآرايى كرده و در اين عرصهء مبارزه عقائد و مال و منال و اعتبار و تاريخ و نژاد و فرهنگ خود را از دست مىدادند ، با اين حال نتوانستند از عهدهء

--> ( 1 ) همان گونه كه خداوند سبحان تذكر داده است : * ( وَلَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ الله لَوَجَدُوا فِيه اخْتِلافاً كَثِيراً ) * ( النساء آيه 82 ) ( و اگر اين قرآن از خداوند نازل نشده بود ، اختلاف فراوانى در آن مىيافتند )