نيست . و كسى را كه با قرآن همدم باشد از خدا منحرف نسازد . ) در آن هنگام كه بشر بتواند با قرآن ببيند و با قرآن سخن بگويد در آن روز بشر خواهد توانست همهء زندگى خود را تجسيم كنندهء قانون بسازد ، و بعبارت ديگر در آن روز گفتار و كردار و نيّت و خوددارى و اقدامش در هر موقعيتى ، همه و همه تجلىگاه قوانين خواهد گشت و تدريجا به آن درجه خواهد رسيد كه اگر از گفتار و كردار . . . او قضيه اى بسازد و آن را به شكل كلى در آورند ، خود قانون خواهد بود . بعنوان نمونه : 1 . امانتى را كه گرفته است ، بدون كمترين خيانت به آن ، به صاحبش ردّ خواهد كرد . اين همان كردار است كه اگر قضيه اى آن را بعنوان منشأ بازگو كند ، همان قانون كلَّى الهى است كه مىفرمايد : * ( إِنَّ الله يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الأَماناتِ إِلى أَهْلِها ) * [ النساء آيهء 58 ] ( خداوند بشما دستور مىدهد كه امانتها را به صاحبان آنها ادا كنيد ) 2 . كارى را كه فردى يا گروهى از جامعه براى او انجام داده‌اند و بطور كلى هر كار و كالائى كه از فرد يا گروهى از جامعه به دست بياورد ، ارزش آن را پايين نياورد ، در اين هنگام چنين عملى تبلورى از قانون * ( وَلا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ ) * [ هود آيهء 85 و الاعراف آيهء 85 و الشعراء آيهء 183 ] مىباشد كه محتوايش با عظمتترين قضيهء سازنده و اصلاح كنندهء همهء شئون جامعه مىباشد . 3 . خصومت شخصى باعث نمىشود كه انسان دست از عدالت بردارد . اين رفتار مجسم كنندهء اين دستور كلى است كه : * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّه شُهَداءَ بِالْقِسْطِ ) * [ المائدة آيهء 8 ] ( و عداوت قومى باعث نباشد كه شما به گناه وادار شويد و عدالت نورزيده عدالت بورزيد ) بشر در چنان روزى گفتار خود را با آيات قرآنى مستحكم خواهد ساخت را مبناى سخنش قرار خواهد داد ، لغو و ياوه نخواهد گفت ، دهانش با