جنبهء ملكوتى انسانها است كه اگر از كار بيفتد ، انسان جز يك حيوان درنده اى كه مبناى حيات خود را بر تورم خود طبيعى استوار كرده است ، نمىباشد . براى تكميل اين مبحث ( حكمت ) و ( قلب ) مراجعه فرماييد : به حكمت : مجلد 11 از ص 197 تا ص 199 - رحمت خدا بر آن انسان باد كه حكمت را شنيد و رهسپار به سوى رشد روحى گشت و آن را پذيرفت و مربّى سازنده اى پيدا كرد و براى اصلاح خويشتن به تكاپو افتاد . و مجلد 14 ص 41 و 42 - شناخت هستى با بعد حكمى . ص 53 و 54 - دريافت هستى از بعد حكمى آن . ص 76 و 77 - گرداندن با بعد حكمى . و مجلد هفده از ص 85 تا ص 92 - حكمت و موعظهء حسنه و مجادله با بهترين را . و از ص 120 تا ص 122 - فرار از حكمت و موعظهء سازنده براى چه . قلب : مجلد 6 ص 192 و 193 - نه ارزش دعوت به حق را درك مىكنيد و نه قلبى را كه براى شما مىتپد ، تشخيص مىدهيد . و مجلد 7 ص 285 و 286 - تأثير فعاليتهاى قلب و ركود آن در شناخت و عمل گرديدن . از ص 286 تا 331 - تفسيرى در بارهء دل و ابعاد آن . و مجلد 12 از ص 269 تا ص 272 - از نتائج بسيار ثمربخش علو همت و حرّيت ، افزايش ظرفيت دل براى خير و كمال است . و مجلد 13 از ص 55 تا 57 آن دل كه اين امثال و مواعظ را نپذيرد دل نيست ، بلكه زباله دانى است كه لحظه اى از كثافات و لجنها خالى نيست . از ص 87 تا ص 91 - بجاى آنكه از گذشتگان عبرت بگيريد ، راه آنها را در مىنورديد پس عقول و دلهاى شما كجاست 28 ، 32 - كتاب اللَّه تبصرون به و تنطقون به و تسمعون به ، و ينطق بعضه ببعض ، و يشهد بعضه على بعض ، و لا يختلف في اللَّه ، و لا يخالف بصاحبه عن اللَّه ( قرآن - كتاب خداوندى است كه با آن مىبينيد و با آن سخن مىگوييد ، و با آن مىشنويد و بعضى از آيات قرآنى ، بعض ديگر را توضيح مىدهد و بعضى از آن [ به تفسير و تأويل ] بعض ديگر شهادت مىدهد . در بيان الهيات هيچ اختلافى در ميان آياتش