تفسير عمومى خطبهء صد و سيزدهم 2 ، 5 - و احذّركم الدّنيا فانّها منزل قلعة ، و ليست بدار نجعة ، قد تزيّنت بغرورها ، و غرّت بزينتها . ( و من شما را از دنيا بر حذر مىدارم ، زيرا اين دنيا شايستهء استقرار براى سكونت نيست و خانه اى نيست كه بتوان اميد عامل حيات [ دايمى ] به آن بست . آراسته با نمودهاى فريبايش ، و فريبنده با آرايش بىاساسش ) مباحث مربوط به تفسير اين جملات در تفسير دو خطبهء 111 و 109 مطرح شده است ، مراجعه فرماييد . 6 ، 12 دارها هانت على ربّها ، فخلط حلالها بحرامها ، و خيرها بشرّها ، و حياتها بموتها ، و حلوها بمرّها لم يصفها اللَّه تعالى لاوليائه ، و لم يضنّ بها على اعدائه ( سرايى است موهون و محقر در نزد پروردگارش كه حلالش را با حرامش و