محمد تقي جعفري

181

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

شود [ و پوسيده گردد ] و خداوند دانا و حكيم است . ) 69 - * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ . دَعْواهُمْ فِيها سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ وَآخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّه رَبِّ الْعالَمِينَ . ) * ( 1 ) ( قطعا كسانى كه ايمان آورده‌اند و اعمال صالحه انجام داده‌اند پروردگارشان آنان را به وسيلهء ايمانى كه داشته‌اند هدايت مىكند [ به بهشتى كه ] از زير آنان در باغهاى نعمتها نهرها جارى مىشود ، سخن آنان در آن باغهاى بهشتى [ چنين است ] : پاكيزه پروردگارا ، خداوندا ، و درود آنان در آن باغها سلام ، و پايان سخنشان اينست كه حمد از آن خداوند رب العالمين است . ) 70 - * ( وَإِذا مَسَّ الإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِه أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْه ضُرَّه مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى ضُرٍّ مَسَّه كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ) * ( 2 ) ( و هنگامى كه ضررى به انسان رسيد ما را مىخواند - به پهلو - يا نشسته يا ايستاده و موقعى كه ضرر را از او مرتفع ساختيم به راه خود مىرود چنان كه گوئى ما را براى ضررى كه به او وارد شده بود نخوانده است ، بدينسان آراسته شده براى مردم اسرافگر اعمالى كه انجام مىدادند . ) 71 - * ( وَما يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً إِنَّ الله عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ ) * ( 3 ) ( و تبعيت نمىكنند اكثر آنان مگر از ظنى [ گمانى و پندارى ] . قطعى است

--> ( 1 ) يونس آيه 9 و 10 . ( 2 ) يونس آيه 12 . ( 3 ) يونس آيه 36 .