و رهسپار بهشت كه بارگاه الهى است ، گشتند و دوزخ سزاوار كسانى است كه در اين دنيا خود را از حيات معقول محروم ساختند و با غوطه ور شدن در شهوات و هوى و هوسها و خودپرستىها لغزشگاههاى سقوط را پيش گرفته و خود را از بارگاه خداوندى مهجور ساختند . و اما بيان و اظهار آن محتويات ( شايسته ترين و فراگيرترين مكتب سازنده و عامل رشد انسانها . . . ) به قدرى شيوا و گيرنده و قرين اخلاص بود كه خود مىتوانست عظمت و برحق بودن محتواى هدايت و ارشاد پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله را اثبات نمايد . آن حقائقى كه به عنوان عقائد و معارف و احكام اسلامى از دهان مبارك پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله بر مىآمد ، بدانجهت كه از پاكترين قلب كه كمترين آلودگى راهى به آن نداشت ، موج مىزد ، خود با روشنترين وجه دلالت بر حقيقت بودن آنها مىنمود . در بيان آن حضرت نه خشونتى ديده مىشد و نه كلماتى ركيك و زشت و مستهجن ، نه اختصارى كه اخلال به مقصود آن حضرت برساند در بيانش وجود داشت و نه آن طول دادن بىمعنى كه براى شنونده ملالتانگيز باشد . در بيان آن حضرت كوچكترين ابهامى كه شنونده را به دردسر بيندازد و او را گيج كند ديده نشده است . با اين حال ، سخنان حضرت رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم به هيچ وجه با قرآن مجيد قابل مقايسه نمىباشد . 23 ، 26 - و تعلَّموا القرآن فإنّه أحسن الحديث ، و تفقّهوا فيه فإنّه ربيع القلوب ، و استشفوا بنوره فإنّه شفاء الصّدور و أحسنوا تلاوته فإنّه أنفع القصص . ( و قرآن را بياموزيد ، زيرا بهترين گفتار است ، در آن قرآن تدبر و تفقه نماييد ، زيرا بهار دلها است ، و از نور قرآن شفا بطلبيد كه قرآن شفاى سينه‌ها است . )