ترجمهء خطبهء نود و نهم خطبه ايست از آن حضرت در تشويق مردم به زهد و اجتناب از اين دنيا خدا را سپاس مىگزاريم به آنچه وقوع يافته استو از او يارى مىطلبيم در امر خود به آنچه كه خواهد شدو از آن خداوند سبحان ، عافيت در اديان را مسألت مىداريمچنانكه عافيت در ابدان را . اى بندگان خداشما را به اعراض از اين دنيا توصيه ميكنم كه شما را رها خواهد ساخت اگر چه شما نخواهيد آن را رها كنيدهمان دنيائى كه اجسام شما را مىپوساند اگر چه شما اجسامتان را هميشه تازه مىخواهيد جز اين نيست كه مثل شما و مثل دنيا مانند مسافرينى استكه راهى را رفتند و سپرى نمودندو مانند آن مردمى كه علامتى را ديده و قصد وصول به آن نمودند و به آن رسيدندآن كس كه مركب بسوى غايتى [ كه تجاوز از آن نخواهد كرد ] مىراند چه مدّتى حركت خواهد كرد كه به آن برسدو چه مقدار خواهد بود پايدارى كسى كه براى وى روزى مقرّر است كه از آن تجاوز نخواهد كردو هم در آن حال جوينده اى سريع براى وى موكَّل است كه او را به طرف مرگ مىراندو براى وى در دنيا عامل ناراحت كننده اى وجود دارد تا او دنيا را با اكراه پشت سر گذارد [ اى مردم ، حال كه دنيا چنين است ] پس براى بدست آوردن عزّت و فخر دنيا برقابت ناشايست نپردازيد و به زينت و نعمتهاى دنيا دل خوش ننماييدو از دشواريها و سختيهايش شيون به راه نيندازيدزيرا عزّت و فخر دنيا رو به انقطاعو زينت و نعمتهايش رو بزوال استو دشواريها و سختىهاى آن رو به زوال و نابودىو هر مدّتى در اين دنيا رو به پايان استو هر زنده اى در آن رو به فناآيا براى شما در آثار گذشتگان