رها شدن و ايكال و واگذاشته شدن به خود همان استدراج است كه در دو مورد از آيات قرآنى آمده است : مورد يكم : * ( وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ ) * . ( 1 ) ( و آنان را كه آيات ما را تكذيب كردند در سقوط مستمرّ رو به هلاكت قرار خواهيم داد . ) مورد دوم : * ( فَذَرْنِي وَمَنْ يُكَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ ) * . ( 2 ) ( بگذار من باشم و آن كسانى كه اين حديث ( قرآن يا دين ) را تكذيب مىنمايند . من آنانرا از آن موقعيّت كه نمىدانند ، در سقوط مستمرّ رو به هلاكت قرار خواهم داد . ) و آن مردم در حال سقوط استدراجى ، خود را رها احساس ميكنند ، در صورتى كه سقوط مزبور ناشى از واگذار شدن آنان به حال خود مىباشد - هر چه غير اوست استدراج تست گر چه تخت و ملكتست و تاج تست 30 ، 38 - و ذلك زمان لا ينجو فيه إلَّا كلّ مؤمن نومة : إن شهد لم يعرف و إن غاب لم يفتقد ، اولئك مصابيح الهدى و أعلام السّرى ، ليسوا بالمساييح و لا المذاييع البذر ، اولئك يفتح اللَّه لهم أبواب رحمته و يكشف عنهم ضرّاء نقمته ( [ زمانى فرا مىرسد ] كه در آن زمان ، نجات پيدا نمىكند مگر هر مؤمنى كه گمنام زندگى مىكند . اگر در ميان جمع حاضر باشد شناخته نشود و اگر غايب شود

--> ( 1 ) سورهء الأعراف آيهء 182 . ( 2 ) سورهء القلم آيهء 44 .