محمد تقي جعفري
34
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
( وقتى كه باد صبا بر آن بركهء بزرگ ( استخر بزرگ و طبيعى ) آب مىوزد « حبكى » تموّجات و راه راه هائى در آن نمودار مىشود مانند زره هائى كه كنارههاى حلقههاى آنها صيقلى شده است . آن ماهى كه از سرعت حركت به سختى افتاده است به جهت دورى فاصله ما بين دو نقطه نزديك و دورش نمىتواند به نهايت آن برسد . ) 12 - زمين با آسمان بوسيلهء فرشتگان در حال ارتباط است . امير المؤمنين مىفرمايد : و سختى بالا رفتن و پائين آمدن از آسمان را براى فرشتگانى كه امر خداوندى را پائين مىآورند و فرشتگانى كه اعمال خلق او را بالا مىبرند منتفى ساخت . 13 - موضوعى ديگر را امير المؤمنين عليه السّلام در بارهء آسمانها مىفرمايد كه شايد روزى دانش بتواند پرده از اين وضع شگفتانگيز و همهء آنچه را كه در شمارههاى قبلى گفتيم بردارد كه خداوند متعال در آسمان تنظيم فرموده است . امير المؤمنين عليه السّلام مىفرمايد : پس از آنكه آسمان به صورت دودى بوده است آن را ندا داد تا دستگيرههاى طنابهاى آن بهم پيوست و درهاى بسته و متكائف آسمان را پس از انسداد ( بسته بودن ) باز نمود . اين دستگيرهها يا دستاويزها چيست كه با نداى خداوندى با همديگر پيوند خوردند و درهاى بسته و متكائف چه بودهاند كه به امر خداوندى باز شدهاند اى كاش براى امير المؤمنين عليه السّلام دمسازى پيدا مىشد تا گفتنىها را مىگفت : با لب دمساز خود گر جفتمى همچو نى من گفتنىها گفتمى أمير المؤمنين عليه السّلام چه بگويد به آن نادانانى كه وقتى مىگويد : سلوني قبل أن تفقدوني فواللَّه لأنا أعلم بطرق السّماء من الأرض ( بپرسيد از من پيش از آنكه مرا از دست بدهيد ، سوگند به خدا من بطرق آسمان داناترم از طرق زمين . ) يكى از شنوندگان از جاى خود برميخيزد و مىگويد : يا أمير المؤمنين