قابل سوداگرى برخ مردم نكشيد ، به اين معنى نگفت كه اى مردم ، من چون خاتم الانبياء هستم ، اگر ظلمى كردم ، كيفرى براى من نيست ، اگر من دروغ يا هر گونه خيانتى و خودكامگى مرتكب شدم ، شما نمىتوانيد به من اعتراض كنيد ، بلكه چنان كه ديديم در امواجى از مشقت و حسرت و دلتنگىها در آماده كردن رشد براى مردم غوطه ور مىگشت . * ( فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ ) * ( 1 ) ( در بارهء پليديها و نابكاريهاى آنان جان خود را با حسرتها از بين مبر ) . * ( طه ، ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ) * ( 2 ) ( طه ، ما قرآن را براى تو نازل نكرديم كه خود را بمشقت بيندازى . در آيات كارمزدى كه براى كوششهاى خود خواسته است ، محبت و مودت به فرزندان طاهرين و معصومينش بوده است كه همهء زندگانى خود را در راه اعتلا و رشد « حيات معقول » مردم سپرى كرده‌اند . و چون نفع خود اين كار مزدهم مربوط به خود مردم بود ، لذا مىفرمايد : * ( قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّه سَبِيلًا ) * ( 3 ) ( به آنان بگو : آن كارمزدى كه از شما مىخواهم ، چيزى نيست جز عمل كسى كه آماده شده است راهى پيشگاه پروردگارش شود ) . * ( وَما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ ) * ( 4 ) ( و من كار مزدى براى رسالتم از شما نمىخواهم ، كار مزد من فقط مربوط به پيشگاه پرورندهء عالميان است ) . و ما مىدانيم كه اين اجر و پاداش هم به خود انسانها مربوط مىشود . اين مطلب در آيهء ديگر چنين آمده است :

--> ( 1 ) فاطر آيهء 8 . ( 2 ) طه آيهء 1 و 2 . ( 3 ) الشعراء آيهء 109 و 127 و 145 و 164 و 180 . ( 4 ) يونس آيهء 72 .