محمد تقي جعفري
41
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است نتيجهء يكم - اصرار شديد پيامبران الهى و كتب آسمانى براى تحصيل بينائى ، آن تحصيل بينائى كه با هدفگيرى آزادانه مىباشد . بينائى آزادانه يكى از نتايج خودشناسى واقعى است كه بدون آن ، همهء ارتباطات حسى و عقلانى ما با جهان هستى ، نوعى لمس كورانهء نمودها است كه موجوديت آنها را از راه لمس درك مىكنيم ، ولى از شناخت واقعى و بهره بردارى از آنها محروم مىمانيم . اگر با يك دقت بيشتر در موضوع بينائى به معناى بصيرت وارد اين مسئله بشويم ، خواهيم ديد : آن بينائى نافذ و عميق كه موجب آشنائى نزديك با واقعيات جهان هستى مىگردد ، از هنگامى در درون آدمى شروع مىشود كه به آزادى دست بيابد . نسبت آزادى به بينائى ، نسبت آب به گياهان و درختان است كه به تمام اجزاء آنها نفوذ مىكند . اغلب مطالعات و بررسيها و ارتباطات ما با واقعيات هستى در ميان پوششى از آراء و عقايد ديگران و شرايط ذهنى خودمان انجام مىگيرد و به همين جهت است كه ما بجاى ارتباط با خود واقعيتها ، با آن پوششها و هالهها و پردهها رابطه برقرار مىكنيم ، آن گاه آن رابطه را علم مىناميم آزادى از اين پوششها و هالهها و پردهها اولين گام در راه بينائى آزادانه مىباشد . نتيجهء دوم - پيشوايان الهى در دعوت خود به سوى خيرات و كمالات ، با بينائى كامل بكارى كه انجام مىدهند ، به راه مىفتند . تصميم ناشى از عاليترين يقين و خلوص كامل كه كمترين شائبه اى در آن وجود ندارد ، آگاهى كامل به آنچه كه دعوت ميكنند ، گذشت از همهء امتيازات مادى زندگى همه و همه از علامات بصيرت و بينائى پيامبران به كارى كه انجام مىدادند ، مىباشد . ( آيهء شمارهء 2 و 3 ) اينان كمترين ترديد در حق بودن خود نداشتهاند . كار خود را در فوق سوداگريها قرار داده ، هيچ مزد و پاداشى از انسانها توقع نداشتهاند ، راهى را كه پيش پاى جوامع هموار مىكردند ، خود با كمال خلوص در همان راه قدم