هدايت يافته‌اند ، ميفزايد ) . 24 - * ( إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلكِنَّ الله يَهْدِي مَنْ يَشاءُ ) * ( 1 ) ( تو نمىتوانى هر كس را بخواهى هدايت كنى و خداوند است كه هر كس را بخواهد هدايت مىكند ) 25 - * ( أَلا لِلَّه الدِّينُ الْخالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ ) * ( 2 ) ( خداوند دروغگو و كسى را كه به كفر ورزيدن اصرار دارد ، هدايت نمىكند ) 26 - * ( أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ الله هَدانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ) * ( 3 ) [ از آنچه كه نازل شده است پيروى كنيد تا در آن هنگام كه عذاب ناگهانى بر شما فرود آيد ] مگوئيد كه اگر خداوند مرا هدايت ميكرد ، من از متقيان بودم ) . 27 - * ( أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِه أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) * ( 4 ) ( آيا كسى كه به روى افتاده بر زمين راه مىرود ، هدايت يافته تر است ، يا كسى كه در حال اعتدال در صراط مستقيم راه مىرود ) . نتايج آياتى كه در اين محبث مطرح شده است نتيجهء يكم - پيش از بيان آيات مربوط به هدايت ، ديديم كه هدايت بر دو نوع تكوينى و تشريعى تقسيم شده است : هدايت تكوينى و هدايت تشريعى . حكمت بالغهء خداوندى كه نور وجود را بر مخلوقات فروزان نموده است ، نه از روى اجبار بوده است كه براى ذات پاك پروردگار نقص است و نه از روى نياز بر مخلوقات بوده است كه در بارهء خداوند بىنياز و صمد مطلق قابل تصور نيست ، زيرا چنان كه سرور شهيدان امام حسين ( ع ) در دعاى عرفه مىگويد : تو اى خداوند ، بىنيازتر از آن هستى كه نفعى به خود برسانى ، چه رسد به اين كه از وجود مخلوقات نفعى به تو برسد ، يا احتياجى را

--> ( 1 ) القصص آيهء 56 ( 2 ) الزمر آيهء 3 ( 3 ) الزمر آيهء 57 ( 4 ) الملك آيهء 22 .