تفسير عمومى خطبهء بيست و نهم داستان ضحاك بن قيس بنا به نقل ابن ابى الحديد : ابراهيم ثقفى در كتاب « الغارات » چنين مىگويد : « غارتگرى ضحاك بن قيس پس از داستان حكمين ( ابو موسى اشعرى و عمرو بن عاص ) و پيش از جنگ نهروان بوده است . حادثهء غارتگرى ضحاك چنين بوده است : هنگامى كه معاويه از آماده شدن امير المؤمنين براى نبرد با او آگاه شد ، بوحشت افتاده و از دمشق بيرون آمده و به همهء نواحى شام اشخاصى فرستاد كه بمردم اطلاع بدهند كه على بن ابي طالب ( ع ) بسوى آنها حركت كرده است و بر همهء مردم يك نسخه نامه نوشت كه براى آنان خوانده شد . اين نامه چنين بود : « پس از حمد و ثناى خداوندى ، ما و على بن ابي طالب قراردادى نوشتيم و شرطهائى را در آن ذكر كرديم و دو مرد را بر ما و بر او حكم قرار داديم كه مطابق قرآن حكم كنند و از آن تجاوز ننمايند و عهد و پيمان خداوندى را براى كسى قرار داديم كه تعهد را بشكند و حكم را اجراء ننمايد . حكمى كه طرفدار من بود و من او را حكم قرارداده بودم ، زمامدارى مرا تثبيت كرد و حكمى كه طرفدار على ( ع ) بود ، وى را از زمامدارى خلع نمود