تفسير عمومى خطبهء بيست و هشتم فانّ الدّنيا ادبرت و اذنت بوداع و انّ الآخرة قد اقبلت و اشرفت [ اشرقت ] باطَّلاع ( دنيا پشت گردانده و اعلام وداع مىنمايد و آخرت روى آورده و اشراف آگاهانه دارد ) مىتابد هر لحظه اى از زمان كه از آينده مىرسد و بگذشته مىخزد دنيا گامى از ما دور مىشود و به مقدار آن لحظه آدميان را وداع مىگويد جريان زمان كه لحظه به لحظه ، آن به آن ، رابطهء ما را با جهان خارجى و موجوديت خودمان متغير مىسازد . آنچه كه جريان زمان در ارتباط ما با جز خود بوجود مىآورد ، نه توقفى است و نه برگشتى بلكه گذشتن است و بس اگر همهء نيروهاى جهان هستى دست بهم بدهند و همهء انسانهائى كه در اين كرهء خاكى زندگى كرده و رهسپار زير خاك گشته‌اند و آنان كه هم اكنون در روى زمين قدم برميدارند و حتى آنان كه بعد از اين به دنيا خواهند آمد ، با جدىترين اراده بخواهند كه يك لحظه را براى كمترين مدت متوقف نمايند ، امكانپذير نخواهد بود . خداوند حكيم چه حكمت متعاليه اى در ساختمان