محمد تقي جعفري
84
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )
حاشيته يستدم من قومه المودّة . ( آگاه باشيد ، هيچيك از شما نبايد از خويشاوندان خود كه در فقر و پريشانى بسر مىبرند ، منصرف شود - از اين كه فقر و پريشانى خود را با چيزى مرتفع بسازد كه اگر آن را نگهدارى كند ، نخواهد افزود و اگر انفاقش كند ، نخواهد كاست . كسى كه دست كرامت خود را از دودمانش بر مىدارد ، يكدست او از آنان برداشته مىشود و در مقابل دستهاى فراوانى از او برداشته خواهد گشت . هر كه اخلاق نرم دارد ، از محبت دائمى دودمانش برخوردار خواهد بود ) . در تفسير جملات گذشته مقدارى در بارهء خويشاوندان و وابستگان بحث كرديم . معناى عبارات فوق روشن است ، لذا مىپردازيم به بررسى در نمونه اى از رواياتى كه در بارهء اين موضوع وارد شده است : 1 - و عن ابى حمزة قال ابو جعفر عليه السّلام : صلة الأرحام تزكَّى الأعمال و تنمى الأموال و ترفع البلوى و تيسّر الحساب و تنسى فى الاجل ( ابو حمزه از حضرت امام محمد باقر ( ع ) نقل كرده است كه : رسيدگى به خويشاوندان و مرتفع ساختن احتياجات آنها ، اعمال انسان را پاكيزه نموده ، موجب روييدن اموال و ارتفاع بلا و مصيبت گشته و محاسبه را آسان و اجل را بتأخير مىاندازد ) . 2 - و عن الحكم الحنّاط قال : قال ابو عبد اللَّه عليه السّلام : صلة الرّحم و حسن الجوار يعمران الدّيار و يزيدان فى الاعمار ( حكم حناط از حضرت امام صادق عليه السّلام نقل مىكند : رسيدگى به خويشاوندان و رفع احتياجات آنها و رفتار نيكو با همسايگان شهر را آباد مىكند و بر عمرها مىافزايد . ) روايات در تشويق به صلهء ارحام متواتر است . در رواياتى كه در اين موضوع وارد شده است چند نتيجه ذكر شده است ، از آن جمله :