قانون حمورابى از مادهء 127 تا مادهء 167 را به مسائل ازدواج و ارث مربوط به همسرى و احكام آنها و به مسائل زنا و تحريم و كيفر آن اختصاص داده است ( 1 ) . پس از اين پاسخ مستدل ، نمىدانم با كدامين رابطهء تداعى معانى بود كه ايشان

--> ( 1 ) ما چند مادهء مربوط را بعنوان نمونه در اينجا مىآوريم : مادهء 127 - اگر شخصى كاهنه يا زن مرد ديگر را متهم نمايد و از عهدهء ثبوت خيانت او برنيايد ، آن شخص را نزد قاضى به محاكمه مىبرند و پيشانى او را داغ مىكنند . مادهء 128 - هر گاه كسى زنى را تزويج كند و قبالهء عقد و نكاح او را ننويسد ، آن مزاوجت باطل است و زن زوجهء او نخواهد بود . مادهء 129 - اگر زن مردى را با غير در يك بستر ببيند ، دست و پاى هر دو را مىبندند و در آب مىاندازند ، مگر اين كه شوهر زن حيات زوجهء خود را بخواهد و پادشاه اجنبى را ببخشد . مادهء 130 - اگر زنى در خانهء پدرى خويش زندگانى كند و هنوز شوهر و مردى نديده باشد ، كسى به او دست اندازى نمايد و با مشار اليها همخوابگى كند ، آن كس را مىكشند و گناه و ايرادى بر زن نيست . مادهء 131 - هر گاه مردى به زوجهء خود بدگمان شود و او را متهم نمايد ، در صورتى كه مشار اليها را با مرد اجنبى نديده باشند ، زن در برائت خويش قسم به خدا مىخورد و به خانهء شوهر خود مراجعت مىكند . . . مادهء 133 - هر گاه مردى اسير شود و در خانهء او آذوقه و مايهء گذران مهيا و موجود باشد و معذالك زوجهء او از خانهء شوهر خارج شود و به سراى ديگر رود ، مشار اليها را بمحاكمه مىبرند و به جرم گناهى كه كرده او را در آب غرق مىنمايند . . . نصوص ساميهء عيلاميه - ترجمهء پرشيل فرانسوى از كتيبه‌هاى خرابه هاى شوش « كتيبهء حمورابى كه روزگار سلطنت او 2150 سال پيش از ميلاد بوده ( 313 سال پيش از ميلاد حضرت موسى ( ع ) ) نقل از مجلهء تربيت شمارهء 382 صاحب امتياز - ذكاء الملك مدير مدرسهء سياسى تاريخ پنجشنبه 12 شعبان 1323 مطابق 12 اكتبر 1905 ترجمه از مجلهء الهلال و مدرك فرانسه شمارهء 4 سال 13 .