موهبت‌هاى فياض خويش برخوردار ساخت وزير الطاف و عنايات بيكرانش گرفت . - و ديگر ، سرچشمهء وجود مبارك پيامبر اكرم ( صلى الله عليه وآله ) بود كه على ( عليه السلام ) ، با گذراندن دوران كودكى و نوجوانى خود در كنار حضرتش ، توانست از فيض تربيت در دامان بزرگترين مربى و معلم سراسر تاريخ بشريت برخوردار شود ، و با پيوستن به درياى بيكران رسالت ، از آن درياى پهناور و مواج علم و دانش و از آن اشعهء عالم افروز مركز وحى و نبوت ، مستفيض شود و پرتو گيرد . بدين گونه ، اخلاق بزرگ و درخشان او ، كه زمينه و خمير مايهء آن در پرتو عنايات الهى در وجودش به وديعت نهاده شده بود ، در مكتب تربيت محمد ( صلى الله عليه وآله ) نيز پرورش يافت و نور على نور شد . در آن مكتب بزرگ انسان ساز ، چندان فضايل ، مناقب ، و صفات ملكوتى ولاهوتى آن حضرت را كسب نمود ، كه خود نيز به بالاترين حد شايستگى رسيد . و به مقام والاى عصمت و پيشوائى بزرگ روحى و معنوى ، و رهبرى مذهبى و معنوى و اجتماعى و سياسى جامعهء مسلمانان دست يافت و حتى از اين نيز فراتر رفت و به قله‌هاى عظمتى توصيف ناپذير و بيان نشدنى گام نهاد . او ، در عقل و انديشه ، و در زهد و تقوى ، در عفو و بخشش و پاكدلى و صفا ، در مروت و جوانمردى ، در جود و كرم ، در عدالت و مساوات ، در مردانگى و مقاومت ، در صدق و اخلاص ، در اجتناب از ظلم و جور در احتراز از تبعيض و اجحاف ، و در هر آنچه كه به " انسان برتر " مربوط است و بعد از رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) ، بى نظير و بى همتا بود . در مورد عقل و انديشه و هوش و درايتش ، به ياد بياوريم كه وقتى روح اسلام را درك كرد و به آئين الهى پى برد و آن را به عنوان مسير ابدى زندگى و مكتب نجات بخش خويش انتخاب كرد ، او تنها يك كودك هشت تا ده ساله بود ! و نخستين ايمان آورنده بر رسالت رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) . در مورد اخلاص و وفادارى و قدرشناسى و جانبازى اش ، كافى است به ياد آوريم كه در حدود 23 سالگى ، شبى كه خطر مرگ شمشيرهاى افراخته در دست گمراهان قريشى ، گرد خانهء پيامبر سايه افكنده بود ، تنها او بود كه جان بر كف گرفت و فداكارانه ، به