محمد تقي جعفري

197

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى

بيان آن كه هر كس را نرسد مثل آوردن خاصه در كار الهى ( ( 2785 ) ) كى رسدتان اين مثلها ساختن سوى آن درگاه پاك انداختن ( ( 2786 ) ) آن مثل آوردن آنِ حضرت است كه به علم سرّ و جهر او آيت است ( ( 2787 ) ) تو چه دانى سرّ چيزى تا تو كل يا به زلف و يا به رخ آرى مثل ( ( 2788 ) ) موسى آن را كه عصا ديد و نبود اژدها بُد سرّ او لب مىگشود ( ( 2789 ) ) چون چنان شاهى نداند سرّ چوب تو چه دانى سرّ اين دام و حبوب ( ( 2790 ) ) چون غلط شد چشم موسى در مثل چون كند موشى فضولى مدَّخل ( ( 2791 ) ) آن مثالت را چو اژدرها كند تا به پاسخ جزو جزوت بر كند ( ( 2792 ) ) اين مثال آورد ابليس لعين تا كه شد ملعون حق تا يوم دين ( ( 2793 ) ) اين مثال آورد قارون از لجاج تا فرو شد در زمين با تخت و تاج اين مثال آورد نمرود جهول تا كه پشه مغز سر خوردش عجول اين مثال انديش گشته قوم عاد كاستخوانشان خرد و مرد آمد ز باد اين مثال آورد شدّاد لئيم تا كه شد محروم از هر دو نعيم اين مثال آورد فرعون از غلط تا كه اندر آب دريا شد سقط اين مثال آورد هر بد بخت دون تا كه شد در قعر دوزخ سر نگون ( ( 2794 ) ) اين مثالت را چو زاغ و بوم دان كه از ايشان پست شد صد خاندان آيه « لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ مَثَلُ اَلسَّوْءِ وَلِلَّه اَلْمَثَلُ اَلأَعْلى وَهُوَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ . » 16 : 60 ( 1 ) ( براى كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند مثل بدى است . مثل اعلى از آن خداست و اوست عزيز و حكيم . )

--> ( 1 ) سوره النحل ، آيهء 50 . .