كردن وبرداشتن آن ، پس گريه كنند به آواز بلند غمناك ، وجواب يكديگر را مىدهند با گريه وزارى ، ناله مىكنند بسوى پروردگار خود در مقامهاى توبه وپشيمانى ، واقرار بتقصير . هر آينه مىبينى علامتهاى هدايت وچراغهاى تاريكى وظلمت در حالتي كه احاطه كرده باشند بايشان ملائكة ها ، ونزول كرده باشد بايشان تمكين ووقار ، وگشوده باشد از براي ايشان درهاى رحمت آسمان ، ومهيا شده باشد از براي ايشان مجلسهاى كرامت وشرافت در مقامي كه مطلع شده خداى تعالى بر شما در آن مقام ، پس خوشنود شده خدا از سعى وكوشش ايشان ، وپسنديده مقام بندگى ايشان را در حالتي كه استشمام مىكنند بسبب دعاى أو نسيم عفو وتجاوز را . ايشان گروهاى فقر وفاقه اند بسوى فضل وكرم أو ، واسيرهاى ذلَّتند مر بزرگوارى وعزّت أو را ، مجروح وزخمدار نموده درازى حزن واندوه دلهاى ايشان را ودرازى گريه چشمهاى ايشان را از براي هر در رغبت كردن بسوى خدا از ايشانست دست كوبنده ، سؤال مىكنند از كسى كه تنگ نمىشود در نزد أو وسعتهاى كرم وجود ، ونوميد نمىگردد بر درگاه نوال أو رغبت كنندگان ، پس محاسب باش نفس خودت را از براي نفس خود ، پس بتحقيق كه از براي غير نفس تو از نفسها محاسبى هست غير از تو كه أسرع الحاسبين است ومن كلام له عليه السّلام وهو المأتان والحادي والعشرون من المختار في باب الخطب قاله عليه السّلام عند تلاوته : يا أيّها الانسان ما غرّك بربّك الكريم .