حبيب الله الهاشمي الخوئي
246
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة
الترجمة مشغول گرديد آن كسى كه بهشت ودوزخ در پيش اوست باينها از غير اينها ومكلفين باعتبار اشتغال باينها سه فرقه اند يكى سعى نماينده برضاي خداوند شتابنده در سعى خود ونجات يافت برحمت پروردگار ، دومي طلب كنندهء خيرات كه كامل است در آن طلب اميدوار است بمغفرت كردگار ، سوّمى تقصير كننده در طاعات كه فرود آمده است در جهنّم ، جانب راست وجانب چپ محلّ ضلالت وگمراهي است وراه ميانهء آن جادّه است درست ، وبر اوست باقي كتاب واجب التّكريم وعلامت نبوّة واجب التعظيم ، واز اوست مخرج سنّة مطهّرة وباوست بازگشت عاقبت خلق در دنيا وآخرت ، هلاك شد كسى كه دعوى امامت نمود بباطل ، وفضول ونوميد گرديد كسى كه افترا بست بخداوند ورسول ، كسى كه ظاهر گردانيد روى خود را از براي حقّ در مقابل باطل هلاك شد نزد مردمان نادان وجاهل ، وكفايت ميكند مر أو را از حيث جهالت اين كه قدر خود را نشناسد ورتبه وشان خود را نداند ، وهلاك نمىشود أصلي كه بناء آن پرهيزكاري بوده باشد ، وتشنه نمىباشد زراعت هيچ گروهى كه آبيارى آن از پرهيزكارى گردد ، پس پنهان شويد در خانه هاى خودتان واصلاح كنيد در ميان مردمان وتوبه وپشيماني در پيش شما است ، وبايد كه حمد وثنا نكند هيچ ستايش كنندهء در روزگار مگر بپروردگار خود ، بجهة اين كه اوست منعم على الاطلاق وسزاوار تعظيم واجلال ، وبايد كه ملامت نكند هيچ ملامت كنندهء مگر نفس خود را كه منشأ شرّ است وفساد . ومن كلام له عليه السّلام في صفة من يتصدى للحكم بين الأمة وليس لذلك باهل وهو السابع عشر من المختار في باب الخطب الجاري مجراها هذا الكلام الشّريف رواه المفيد في الارشاد من ثقات أهل النقل عند الخاصّة