سجده شك او اعتبارى ندارد چه پيش از داخل شدن در فعل ديگر باشد و چه بعد از آن . ( مسأله 865 ) : در سجده ، واجب است به مقدارى خم شد كه موضع پيشانى مساوى موضع قيام و يا بيشتر از آن شود البته نبايد از مقدار چهار انگشت متصل تجاوز كند و به همين مقدار چهار انگشت نيز موضع سجده مىتواند پائين تر از موضع قيام باشد و احوط ( 1 ) در اين حالت زيادتر نبودن از اين مقدار است و در باقى مواضع غير از موضع قيام ، زيادتر بودن در بلندى و پايينى موضع سجده اشكالى ندارد هر چند احوط آن است كه زيادتر از آن نباشد . ( مسأله 866 ) : اگر پيشانى بر چيزى كه سجده كردن بر آن جايز نباشد ، واقع شود و آن موضع به مقدار چهار انگشت ( 2 ) و يا كمتر بلند باشد در اين صورت لازم است پيشانى را تا موضعى كه سجده بر آن جايز است بكشند ( 3 ) ، و به هر حال نيت خم شدن در سجده به صورتى است كه در ركوع ذكر شد ( 4 ) .

--> = برخاستن ( قيام ) باشد احوط با عدم اعتنا و بلكه با اعتنا نيز اعاده نماز بعد از اتمام است اگر چه اقوى مذكور در متن است ، و اما اگر شك در حال شروع در قيام باشد اقوى در اين صورت وجوب رجوع است . ( 1 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : بلكه خالى از قوت نيست . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : يعنى بلندتر از آن نباشد . ( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : بلند بودن در اين حكم مدخليت ندارد . بلكه كشيدن بر آنچه كه سجده بر آن صحيح باشد مطلقا واجب است ، چه بلند باشد و چه بلند نباشد چنانچه در مكان نمازگزار گذشت . ( 4 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : در ركوع اين مسأله ذكر نشده است .