كفهاى خود آب مينوشيد و ميفرمود : طرفى پاكيزه تر از دست نيست ، از دهانهء مشك نيز مينوشيد و سر مشك را به بيرون بر نميگردانيد ، و مىفرمود : موجب بدبوئى آب مىشود . ايستاده آب مىآشاميد و گاه سواره و گاه برميخاست و از مشك يا سبو يا ابريق يا هر ظرفى كه دم دست بود و يا با كف آب مىخورد ، و با ظرفى كه شير در آن مينوشيدند و سويق ميخوردند مينوشيد : بهترين آشاميدنى برايش آشاميدنى آب شيرين بود . و در روايتى بهترين نوشيدنيها شيرين خنك بود ، بعد از عسل آب مينوشيد ، نان تريد ميكرد ميل مينمود و ميفرمود : عالى ترين نوشيدنيها در دنيا و آخرت آب است . انس گويد : پيغمبر ( ص ) شربتى براى افطار داشت و شربتى براى سحر كه گاه هر دو يكى بود ، و اين شربت گاه شير بود و گاه نان حل شده در آب . پيغمبر ( ص ) شبى دير آمد من به گمان اينكه ميهمان است غذايش را خوردم ، حضرت ساعتى بعد آمد از يكى از همراهانش پرسيدم پيغمبر ( ص ) افطار كرده ؟ گفت