- لو ازداد يقينه لمشى على الهواء : براى آنست كه چون يقين به مرحلهء كمال رسيده ، و خود و بيگانه همه از ميان برداشته شد ، نور الهى و حقيقت هستى جلوه گر شده و حكومت و سلطنت و فرمان تن در زير دست تواناى او واقع مىشود . در اين مقام : حكم و فرمان از اوست ، و اراده و مشيت به خواست اوست ، و قدرت و توانايى از اوست ، بنده به مقام عبوديت رسيده است ، و ضعف و ناتوانى و مسكنت و فقر و ناچيزى و ذلت خود را فهميده است . البته براى اين مقام نيز ، مراحل و درجات بيشماريست ، زيرا كمال نامحدود است ، و مراحل يقين و حقيقت نامتناهى ، زيرا سير به سوى خداوند متعال مليونها مليون و بيش از شماره وحد مرحله دارد ، و شمارهء منازل مطابق نامحدود و غير متناهى بودن ذات و صفات پروردگار متعال است . در اين مراحل است كه ، انبياء و مرسلين و أولياء و أصفياء و كملين و أوصياء منتخبين سير مىكنند ، و در ميان آنان درجات متفاوت و مراتب مختلف پيدا مىشود . و به طور كلى : سالكين در اين مرحله از خود بينى و خواهش نفس و عرض وجود و آمال و لذائذ دنيوى و زندگى مادى گذشته‌اند . روى بنما و مرا گو كه ز جان دل برگير ، پيش شمع آتش پروانه به جان گو درگير در لب تشنهء ما بين و مدار آب دريغ ، بر سر كشتهء خويش آى و ز خاكش درگير دوست گو يار شو و هر دو جهان دشمن باش ، بخت گو پشت مكن روى زمين لشكر گير ( [ قسمت دوم از ] متن ) و من ضعف يقينه تعلق بالاسباب ، و رخص لنفسه بذلك ، و اتبع العادات و أقاويل الناس به غير حقيقة ، و السعى في أمر ( امور ) الدنيا و جمعها امساكها ، يقر ( مقرا ) باللسان انه لا مانع و لا معطي الا الله ، و أن العبد لا يصيب إلا ما رزق و قسم له ، و الجهد لا يزيد في الرزق ، و ينكر ذلك بفعله و قلبه ، قال الله تعالى - * ( يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَالله أَعْلَمُ بِما يَكْتُمُونَ ) * ، و انما عطف الله تعالى لعباده حيث أذن لهم في الكسب و الحركات في باب العيش ما لم يتعدوا حدوده و لا يتركوا فرائضه و سنن نبيه في جميع حركاتهم ، و لا يعدلوا عن محجة ( حجة ،