( [ قسمت دوم از ] متن ) قال الله تعالى : * ( وَإِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَكَفى بِنا حاسِبِينَ . ) * و قال بعض الائمة : حاسبوا أنفسكم قبل أن تحاسبوا ، و زنوا أعمالكم ( به ميزان - الحياء ) قبل أن توزنوا . و قال أبو ذر رحمه الله : ذكر الجنة موت و ذكر النار موت ، فوا عجبا لنفس تحيى ( فيا عجبا لمن يحيى ) بعد موتين . و روى أن يحيى بن ذكريا على نبينا و عليه السلام كان يفكر في طول الليل في أمر الجنة و النار ، فيسهر ليلته و لا يأخذه النوم ، ثم يقول عند الصباح : اللهم أين المفر و أين المستقر ! اللهم الا اليك ( اللهم اليك ) . [ ( ترجمه ) ] خداوند متعال در سورهء انبياء آية 47 - مىفرمايد : و اگر باشد به اندازهء دانهء ارزنى مىآوريم آن را در مقام حساب و باز خواست ، و كافى هستيم ما براى حساب و از جهت حساب . و يكى از أئمهء دين ( ع ) فرموده است : حساب كنيد با نفسهاى خودتان و پيوسته محاسبه داشته باشيد پيش از آنكه از شما باز خواست حساب كنند ! و اعمال خودتان را به ميزان حيا بسنجيد پيش از آنكه در مورد سنجش و وزن قرار بگيريد . و فرموده است ابو ذر ( رح ) : ياد بهشت و توجه به آن كه در حقيقت حالت بهشتى پيدا كردن است ، مرتبه اى باشد از مرگ . و همچنين توجه و ياد كردن دوزخ و با چشم قلب به دوزخ نگريستن و حالت دوزخى پيدا كردن نيز مرتبه اى است از مرگ . پس جاى عجب است كه انسان در ميان اين دو حالت مرگ ، زندگى ظاهرى خود را ادامه داده و زنده است . و روايت شده است از حالات حضرت يحيى بن زكريا عليه السلام كه : پيوسته در امتداد شبها در پيرامون بهشت و دوزخ تفكر مىكرد ، و تا صبح بيدار بوده و نمىخوابيد ، و سپس كه بامداد مىشد مىگفت : پروردگارا