الباب الرابع و الثمانون في الحساب ( [ قسمت اول از ] متن ) قال الصادق ( ع ) : لو لم يكن للحساب مهولة الاحياء العرض على الله تعالى و فضيحة هتك الستر على المخفيات : لحق للمرء أن لا يهبط من رؤس الجبال و لا يأوى الى عمران ( عمرانا ) و لا يأكل و لا يشرب و لا ينام الا عن اضطرار متصل بالتلف ، و مثل ذلك يفعل ( و يمثل نفسه ) من يرى القيامة بأهوالها الجبار ، حينئذ يأخذ نفسه بالمحاسبة ، كأنه الى عرصاتها مدعو و في غمراتها مسئول . [ ( ترجمه ) ] باب هشتاد و چهارم در حساب حضرت صادق ( ع ) فرموده است : اگر براى حساب روز قيامت گرفتگى و زحمتى نباشد مگر ناراحتى و هول عرضه كردن اعمال به پروردگار متعال ، و حالت شرم و حيائى كه در آن هنگام حاصل مىشود ، و رسوائى و فضيحت دريده شدن پرده اى كه براى افعال خلاف و نامطلوب كشيده شده بود ، هر آينه جا دارد كه آدمى از سر كوهها به زير نيامده ، و در آبادى سكنى نگرفته ، و از خوردن و خوابيدن امساك كند ، مگر به مقدار ضرورت و براى جلوگيرى از تلف . و همچنين باشد حال آن كسى كه قيامت را با آن شدائد و أهوال و سختيها