با لله عز و جل ، و الله غنى عن طاعة العبد ، فهو قوى على مزيد النعم على الابد ( على العبد ) ، فكن لله عبدا شاكرا على هذا الوجه ( الاصل ) ترى العجب . [ ( ترجمه ) ] و كمال شكر اينست كه به زبان حال و قلب و با خلوص نيت اعتراف كند به عاجز ماندن از بجا آوردن كمترين مرتبه شكر پروردگار متعال ، زيرا موفق شدن به شكرگزارى : خود نعمت جديديست كه موجب شكر ديگرى براى آن بجا آورده شود ، و اين نعمت و لطف جديد به مراتب از نعمت اولى بزرگتر و مهمتر است . پس لازم مىشود كه براى هر شكرى شكر ديگرى بجا آورده شود ، و به همين ترتيب شكرگزارى تسلسل و ادامه پيدا مىكند . و انسان در اين صورت توجه پيدا مىكند كه : پيوسته غرق نعمتهاى الهى بوده ، و از بجا آوردن شكر لازم عاجز و قاصر است . پس چگونه انسان مى - تواند شكر نعمتهاى پروردگار متعال را به آن طورى كه بايد به جا آورد ! و چگونه عمل او با عمل خدا مقابله و برابرى مىكند ! در صورتى كه بنده ، عاجز و ضعيف بوده و او را قوت و قدرتى از خود نيست ، مگر اينكه خدا او را قوت و نيرو بدهد . و خداوند از عبادت و اطاعت بندهء خود بىنياز است ، و او قدرت و توانايى دارد كه نعمت خود را پيوسته اضافه كند . پس تو بايد كه : اين چنين و روى اين اصل بندگى كرده و شكرگزار باشى ، و در اين صورت عجائبى از فضل خدا خواهى ديد . [ ( شرح ) ] موضوع شكر هنگامى صد در صد محقق مىشود كه انسان توجه به موضوع نعمت و مرتبهء نعمت و خصوصيات نعمت و مقام منعم داشته ، و مناسب آنها شكرگزارى كند . و اگر آدمى در اثر معرفت و روشن بودن دل ، بفهمد كه پروردگار متعال وجود